ته نشست
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ. نِ شَ)<BR>۱- (مص مر.) رسوب کردن مواد موجود در آبها.<BR>۲- (اِمر.) مادهای که در آب رودها و مردابها و دریاها رسوب میشود.<BR>۳- طبقهای از زمین که نتیجة رسوب مواد محلول یا مخلوط در آب دریاها و رودهاست.<BR>۴- آن چه ته نشین میشود.<br>