ته سفره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ته سفره . [ت َه ْ س ُ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) آنچه ماند ناخورده، پس از سیری حاضران آن . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). باقیمانده ٔ غذا. آنچه پس از خوردن در سفره باقی ماند.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی