واژه جو

تنگای

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تنگای . [ ت َ ] (اِ) تنگی و ضیق و جای تنگ و دره ٔ کوه . ◄ گور و قبر. ◄ عالم . ◄ کالبد آدمی . (ناظم الاطباء). رجوع به لسان العجم شعوری و تنگنای شود.

معنی تنگای | واژه جو