تنوره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ رِ) (اِ.)<BR>۱- دودکش، لولة حلبی که روی سماور گذارند تا دود را خارج کند.<BR>۲- سوراخ بالای آسیا که آب از آن روی پرههای آسیا ریزد.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ رِ) (اِ.)<BR>۱- دودکش، لولة حلبی که روی سماور گذارند تا دود را خارج کند.<BR>۲- سوراخ بالای آسیا که آب از آن روی پرههای آسیا ریزد.<br>