تنقیذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تنقیذ. [ ت َ ] (ع مص ) رهانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).