تنقذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تنقذ. [ ت َ ن َق ْ ق ُ ] (ع مص ) انقاذ. (زوزنی ). بِرهانیدن . (دهار). رهانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).