تندیور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تندیور. [ت ُن ْدْ ] (اِ) جستن و برجستن . (برهان ) (آنندراج ). ◄ (ص ) برجهنده و رقصنده . (ناظم الاطباء).