تندی ساختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تندی ساختن . [ ت ُ ت َ ] (مص مرکب ) خشونت کردن . خشمگین شدن . سختی و خشم ساز کردن : فرودش چنین پاسخ آورد باز که تندی ندیدی تو تندی مساز. فردوسی . بدو گفت بندوی کای سرفراز ز من راستی جوی و تندی مساز. فردوسی . چنین گرم بد روز و راهی دراز نکردم ترا رنجه تندی مساز. فردوسی .