واژه جو

تندروش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تندروش . [ ت ُ رَ وِ ] (ص مرکب ) تیزرفتار. سریعالحرکه . تندرفتار. تندرو. پرتلاطم : چو کوه کوه در او موجهای تندروش چو پیل پیل نهنگان هول مردمخوار. فرخی . رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.

معنی تندروش | واژه جو