تندرفتار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تندرفتار. [ ت ُ رَ ] (ص مرکب ) سریع و طیار. (ناظم الاطباء). تندرو. تیزتک . سریعالسیر. و رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.