تندال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تندال . [ ت َ ] (اِخ ) فیزیکدان انگلیسی (١٨٢٠- ١٨٩٣ م .). وی اولین بار اثر نور را در کلوئیدها کشف کرد و دانست که اگرنور از محلولهای کلوئیدی بگذرد مسیر خود را روشن می کند، در صورتی که اگر از محلولهای بلوری بگذرد مسیرش روشن نیست . رجوع به گیاه شناسی گل گلاب صص ١٢-١٣ شود.