فرهنگ‌ها حساب

تنبل

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(تَ بَ) (ص.) تن پرور، کاهل.

(تِ بَ) (ص.) کوتاه قد.

(تَ یا تُ بُ) (اِ.) ۱- مکر، حیله. ۲- افسون، جادو.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بچه‌ننه، بی‌حال، بی‌غیرت، تن‌زن، بی‌حال، بیکاره، تن‌آسا، تنبل‌باشی، تن‌پرور، سپوزکار، سست، کاهل، لش، مسامح، هیچ‌کاره ≠ زرنگ، کوشا درس‌نخوان

واژه قبلی: تنبسه واژه بعدی: تنبلیت

معنی تنبل | واژه جو