تن آسای

تن آسای . [ ت َ ] (نف مرکب ) تن آسا. (ناظم الاطباء). صاحب آنندراج در ذیل تن آسائی آرد: آنکه تن وی معبود وی باشد : نیست با دیده ٔ بیدار تن آسایان را با شکر خواب فراغت شکرآبی که مراست . صائب (از آنندراج ). رجوع به تن آسا شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی