تملیز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تملیز. [ ت َ ] (ع مص ) رهانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تخلیص . (از اقرب الموارد).