تمخیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تمخیة. [ت َ خ ِ ی َ ] (ع مص ) دور کردن کسی را از کار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).