تلجین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلجین . [ ت َ ] (ع مص ) زدن خطمی و گل و مانند آن تا سطبر گردد. ◄ برگ کوفته با آرد جو آمیختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کوفتن برگ و آمیختن آن با آردجو تا سخت شود جهت تعلیف شتر. (از اقرب الموارد).