تقنز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقنز. [ ت َ ق َن ْ ن ُ ] (ع مص ) صید جستن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). تقنص . (اقرب الموارد). رجوع به تقنص شود.