تقمل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقمل . [ت َ ق َم ْ م ُ ] (ع مص ) اندک فربهی که نخستین پیدا گردد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).