تقزیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقزیة. [ ت َ زِ ی َ ] (ع مص ) بر زمین افکندن و کشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).