واژه جو

تقذقذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقذقذ. [ ت َ ق َ ق ُ ] (ع مص ) برآمدن برکوه . ◄ درافتادن در چاه و بمردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خودرای گشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

معنی تقذقذ | واژه جو