تقحلز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقحلز. [ ت َ ق َ ل ُ ] (ع مص ) بر زمین افتادن از بی تابی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). انصراع و انجدال : ضربه، فتقحلز. (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقحلز. [ ت َ ق َ ل ُ ] (ع مص ) بر زمین افتادن از بی تابی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). انصراع و انجدال : ضربه، فتقحلز. (از اقرب الموارد).