تقاذع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقاذع . [ ت َ ذُ ] (ع مص ) یکدیگر را فحش گفتن و دشنام دادن و تهمت زدن . (ناظم الاطباء). رجوع به اقذاع شود.