تعمیت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعمیت . [ ت َ ] (ع مص ) باغنده ساختن پشم و صوف را بهر رشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).