تعقیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعقیف . [ ت َ ] (ع مص ) گوژ گردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). کژ گردانیدن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تعویج . مأخوذ من العقاف و هو داء بأخذ الشیات فی قوائمها حتی یعوجها. (بحر الجواهر، یادداشت بخط مرحوم دهخدا).