تعایر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعایر. [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) یکدیگر را عیب کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تقبیح کردن و منسوب به ننگ نمودن یکدیگر را و در الاساس بمعنی تعاتب آمده است . (از اقرب الموارد). و رجوع به تعاتب شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعایر. [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) یکدیگر را عیب کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تقبیح کردن و منسوب به ننگ نمودن یکدیگر را و در الاساس بمعنی تعاتب آمده است . (از اقرب الموارد). و رجوع به تعاتب شود.