تعافف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعافف . [ ت َ ف ُ ] (ع مص )دوا کردن بیمار: تعاف یا مریض ؛ یعنی دوا بکن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دوشیدن ناقه را بعد اول . (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تعاف ناقتک ؛ یعنی بدوش ناقه ٔ خود را بعد دوشیدن اول . (منتهی الارب ).