تعافر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعافر. [ ت َ ف ُ ] (ع مص ) سپید گردانیدن ترید را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).