تطوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تطوی . [ ت َ طَوْ وی ] (ع مص ) حلقه زدن مار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به تحوی شود.