تطرح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تطرح . [ ت َ طَرْ رُ ] (ع مص ) مشی متطرحاً؛ به رفتار ماندگان رفت . (منتهی الارب ). متساقطاً. (از اقرب الموارد) (متن اللغة).