تطبیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطبیع. [ ت َ ] (ع مص ) پر کردن مشک و جز آن . (تاج المصادر بیهقی ). پر کردن مشک و دلو را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). پر کردن دلو. (از اقرب الموارد). ◄ پلید گردانیدن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نجس کردن ظرف را. (از اقرب الموارد).