تطاوع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطاوع . [ ت َ وُ ] (ع مص ) نرم گردنی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) فرمانبرداری نمودن و نرم گردنی نمودن . (ناظم الاطباء). تطاوع لهذا الامر حتی یستطیعه ُ؛ تکلف استطاعته . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطاوع . [ ت َ وُ ] (ع مص ) نرم گردنی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) فرمانبرداری نمودن و نرم گردنی نمودن . (ناظم الاطباء). تطاوع لهذا الامر حتی یستطیعه ُ؛ تکلف استطاعته . (اقرب الموارد).