تضعف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تضعف . [ ت َ ض َع ْ ع ُ ] (ع مص ) ضعیف شمردن و سست پنداشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خوار شمردن کسی را و بدکردن بدو. (از اقرب الموارد). ◄ خوار و گمنام شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).