تضع

تضع. [ ت ُ / ت ُ ض ُ ] (ع مص ) (از «وض ع ») در آخر پاکی آبستن شدن . (تاج المصادر بیهقی ). در آخر طهر و ابتدای حیض آبستن گردیدن زن . یقال : ماحملته امه وضعاً و تضعاً. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).