تضرع کنان

تضرع کنان . [ت َ ض َرْ رُ ک ُ ] (ق مرکب ) در حال تضرع : بدان تا ز باغ تو یابد بری تضرع کنان هر کسی بر دری . نظامی . زبان آوران رفته از هر مکان تضرع کنان پیش آن بی زبان . (بوستان ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی