تصیف

تصیف . [ ت َ ص َی ْ ی ُ ] (ع مص ) تابستان جایی مقام کردن . (تاج المصادر بیهقی ). بمعنی اصطیاف است . (منتهی الارب ). تابستان به جایی اقامت نمودن .(آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ییلاق کردن . (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به تصییف شود.