تسقیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسقیف . [ ت َ ] (ع مص ) خانه سقف کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (دهار). خانه پوشیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سقف کردن خانه را. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ سقف گردانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از المنجد). و رجوع به اسقف و تسقف شود.