تسفط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسفط. [ ت َ س َف ْ ف ُ ] (ع مص ) اندک اندک گرفتن و بر خویشتن چیدن آب و مانند آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ نوشیدن . (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از المنجد). آشامیدن همه ٔ آنچه در آوند بود. (ناظم الاطباء): تسفطت الدنان الخمر؛ تشربتها. (متن اللغة).