تسابغ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تسابغ. [ ت َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ تسبغ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (المنجد). و رجوع به تسبغ شود.