تزآر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تزآر. [ ت َ زْ ] (ع مص ) بانگ کردن شیر. (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). غریدن شیر. (ناظم الاطباء).