ترییغ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترییغ. [ ت َ ] (ع مص ) تر کردن ترید را بروغن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).