واژه جو

تریاک اکبر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تریاک اکبر. [ ت َ /ت ِرْ ک ِ اَ ب َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پازهر بری . (ناظم الاطباء). تریاق اکبر. تریاق کبیر : کلکت طبیب انس و جان تریاک اکبر در زبان صفراییی لیک از دهان قی کرده سودا ریخته . خاقانی . ز دشمن جفا بردی از بهر دوست که تریاک اکبر بود زهر دوست . (بوستان ). و رجوع به تریاق و ترکیبهای آن شود.

معنی تریاک اکبر | واژه جو