واژه جو

ترکه مرکه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترکه مرکه . [ ت َ ک َ / ک ِ م َ ک َ / ک ِ ] (اِ مرکب، از اتباع ) زنی لاغر و نیکو قامت . با قدی باریک و بلند.با بالایی باریک و موزون و ظریف . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).

معنی ترکه مرکه | واژه جو