ترور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ رُ) [ فر. ] (اِ.)<BR>۱- هراس، هراس افکندن، ایجاد وحشت کردن.<BR>۲- کشتن ناگهانی یک فرد بدون آن که فرد مورد نظر فرصتی برای دفاع یا مقابله داشته باشد. ؛ ~شخصیت با دروغ و جوسازی شخصیت اجتماعی کسی را زیر سوال بردن و وجهة اجتماعی او را مخدوش کردن.<br>