واژه جو

ترعایة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترعایة. [ ت ِ / ت ُ ی َ ] (ع ص ) تَرْعیّة . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). مرد نیکو چراننده و نیکو سیاست کننده ٔ شتران، و آن که شتربانی پیشه ٔ او و پیشه ٔ پدران او باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به ترعیة شود.

معنی ترعایة | واژه جو