ترجید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترجید. [ ت َ ] (ع مص ) لرزیدن . رُجِّدَ ترجیداً (مجهولاً)، شدد للمبالغه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ارتعاش . (از المنجد).