تداری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تداری . [ ت َ ] (ع مص ) دفع کردن در خصومت . (منتهی الارب ). تدافع در خصومت و اختلاف قوم . (اقرب الموارد). ◄ حفاظت نمودن از خود. (ناظم الاطباء).