تخومة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تخومة. [ ت َ م َ ] (ع اِ) واحد تُخوم . (منتهی الارب ). نشان و حد فاصل میان دو زمین . (ناظم الاطباء). رجوع به تخم و تخوم شود.