تخوض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تخوض . [ ت َ خ َوْ وُ ] (ع مص ) به تکلف خوض کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد) (المنجد).