تخطل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تخطل . [ ت َ خ َطْ طُ ] (ع مص ) خرامیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تبختر و تلوی در رفتن . (اقرب الموارد) (المنجد).