تخته بردوختن

تخته بردوختن . [ ت َ ت َ / ت ِ ب َت َ ] (مص مرکب ) کنایه از ترک کردن است : به آزادی جهان را تخته بردوخت . نظامی (از گنجینه ٔ گنجوی ). ز ظلمات، مشعل برافروختیم به ظلم جهان تخته بردوختیم . نظامی . ♦ تخته ٔ وقف بردوختن (دوختن ) ؛ ثابت ماندن . باقی ماندن . پایدار ماندن : و هنوز تخته ٔ وقف هیچکس بر سقف گیتی ندوخته اند. (سندبادنامه چ احمد آتش ص ١٧).